رفتم کنار دریا و از آن پرسیدم

برکف امواج او راز نهان دیدم

 ای که وجود توست ز قطره آبی

 من تشنه بدنبال تو چسان دویدم

شبانگاه که نور مهتاب برتو میتابد

قرص جهان بر سینۀ تو میخوابد  

                                     از بهر چه این خورشید مشتاق    

                                   بدیدار خویشتن بر آئینه تو میشتابد

پیچ و تاب داری و نعره کنان مینالی

سرجنگ کی داری چنان جنجالی

 ندانم هیچ رسم یاری و همراهی تو

 زانکه وفاداری و برجفا کاران میبالی

گفتا: ماییم و خاموشی ما همصدا

ناله های ما و راز های ما همنوا

                                    گرچه شب و روز است با نگاری

                                    لیک افتاده ایم هر دو از هم جدا

هرکه آید برمن روی خود بیند

گهی زشتی و گهی خوبی چیند

 تقصیر این دل تنگ را چیست

هر صورت یاری را بهر خود گزیند

آمدن و رفتن است زنده گی ام

سوختن و ساختن است بنده گی ام

                                    گر گونه ام گلگون و چشم افتیده نیست

                                                                                   شور و شگفتن است شرمنده گی ام
/**/