کلبۀ من
کلبۀ ویران و تاریک، گور مــــــــن
تابوت تنگ و باریک، گورمـــــــــن
زجلوه های یاران خود چه گویم
مهربان و خالی از تفکیک، گور من
فضای نمناک و مشکین، گور من
متعصب بسته هر کلکین، گور من
سپرده اند مرا با کول غم هــــــــا
مرهم درد دل مسکین، گور مــن
نهاده بالشت ز پر قو، گورمـــــــن
پاسبان ز بچۀ آهو، گور مــــــــــن
سخت در آغوش فشرده مـرا یارم
با مستی هاکرده روبرو، گورمــن
امانت دارد مرا بهر خدا، گور مــن
ز پرهیزگاران کرده جدا، گور مـــن
کرده مرا طعمۀ یاران کوچک خود
بوسه زند ز لطف و صفا، گور من
همدوش عید و نوروز، گورمـــــن
نوازشگر من هر روز، گور مـــــن
برکاخ علم روزگارم برافراشتــــه
حاشیه های مشعل سوز، گورمن
نه کرایه نه مرمرین، گور مــــــــن
زمین داک و خاکین گور مـــــــــن
دارم من سلطــــــــــنت این دیار
عاری ز بنده گی ننگین، گورمــن