پروردگارا! آبرویم را با بی نیازی نگهدار! و شخصیتم را در اثر فقر ساقط مگردان، که از روزی خواران تو در خواست روزی کنم و از اشخاص پست خواستار عطوفت و بخشش باشم! به ستودن آن کس که کمکم می کند مبتلا گردم! و به مذمت و بد گوئی از آنکه به من نمی بخشد آزمایش شوم! و تو در ماورای همه اینها سرپرست منی که ببخشی و یا منع نمائی! و تو بر همه چیز قادری.
نهج البلاغه
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۸۹/۰۷/۲۶ ساعت ۱:۶ ب.ظ توسط اشک
|