سوداگر خواب ها

ای کاش زنده گی بر دلمان بود                 کاش عـــشق ها ارمغان بود

کاش خاطر رنجیده و افسرده ای              از وعده های پوچ در امان بود

کاش شیون طفلان یتیم  و آواره               چکــــش در گوش خدایان بود

کاش رنگ هفت رنگ طبـــیعت                زیــــــــــــب تن بیوه زنان بود

کاش شــــــادی بهارانۀ هر روز               دیده براه فصــــــــل خزان بود

کاش کلبۀ غرق در ظلـــــــمت                مهمان خورشــــــید تابان بود

کاش فــراق ها دیده میبست                 زمین را دست بر آســمان بود

کاش خطـــــــــای اول انسان                مغـــفرت بدرگاه آن مهربان بود

کاش چهـــــره زشت اهریمن                زایل ز لوح دل هایمــــــــان بود

کاش چرک های عفون دنیــا                 پاک ز بیرحمی ژرف جهـــان بود

کاش بهـــــشت برین و زیبا                  فرش قدوم آدمـــــــــــــان بود

کاش دعای بندۀ شرمـــــــــــنده ات

اثر گویی دل رحیم و رحمان بود