|
بردی توان و طاقت و خوشیها
قلبم شکستی چون فانوس شبـها
من ننویسم از اندوه و درد خــــود
پشیمانم از صفا و ساده گیــــــــــــها
کاش میشد دردی کشی چون مـــــــــن
من دانم و دردم و تنها خــــــــــــــــــــــدا
سجده کنم هر دم تا او ببخشــــــــــــــــــــاید
لیک در دستان من نقشی ز تصویرهـــــــــــا
خواهم چو دیگران مست باشـــــــــــــــــــــــــم
اشکم ندهد مجال این خنده هــــــــــــــــــــــــــــــا
آسمانی ندارم و نه رنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــگ او
آبی را دزدیده اند رهزن هــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا
پنداشتم دریافته ام سوداگر خــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
غافل ز فریب و ریا این دنیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا
حاصلم نبود جز یک دامن پــــــــــــــــــــــــــــــــــاک
کشاندی به لجن و آلوده گیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــها
عشق نبود جز هوس در دلــــــــــــــــــــــــــــــــت
عهد های برآیینه و نیمه شبـــــــــــــــــــــــــــــها
دستم گرفته بردی مرا براه عشــــــــــــــــــــق
منزل نرسیده گذاشتیم تو تنـــــــــــــــــــــــها
یاری نمانده تا قدمی بـــــــــــــــــــــردارم
گویا هنوزم هستم من چشم بــــــــــــراه
حالا خواهی دوباره از سر کـــــــــنم
بازده زنده گی ام و پاکیــــــــــــها
خواهم بازم شکوه و ناله کـنم آه که قلم هم شد از من رها
|